An een Neebau weern de Timmerlüüd bie de Arbeed, har'n grad den Daag torüch den Dakstohl richt un nu weer dat Latten un de Överstän'n an de Reeg. Uns Hein stünn ünnert Dak ob de boberste Rüstung, leg Homer und Nagels daal un stop sik eerstmol de Piep. Dor weiht den Wind een vun sien Makkers son Spanplatt ut de Hannen, de seilt Hein an den Kopp vorbie un snitt em dat rechte Ohr af.

Na, nu weer dat Leven groot! As nu de eerste Schrecken vorbie weer, röpt de Polier no'n Dokter un Hein kommt in'n Krankenhus. Een vun sien Makkers find dat afsneden Ohr, sett sik in't Auto un fohrt achteran. De Dokter meint to Hein: "Dat Ohr süüt glat un schier ut, wie wüllt versöken, dat wedder antoneiden." "Ne", segt Hein, "dat is nich mien Ohr! Achter mien Ohr dor steek een Bliefedder!"