Dat is mie so as weert erst güstern: Harwst, düster und de Regen kennt End. Machs keen Hund vör de Döör jagen! Dor frei ik mie denn doch so bielütten ab de Advents- un Wiehnachstied. Nich so as de lütten Kinner, mit Bebern un vör Obregen nicht uthollen können un Mudder mut denn trösten: " Blods noch dreemal, tweemal, eenmal slapen und denn is Wienachen Avend!" In düsse Geschicht geiht dat um een lütt Gedicht, wat uns Kinner för Johr'n in de Grönwohlder Grundschool leert hebt. Dor is een lütten Jung un de stell sik een poor Daag vör Wiehnachen vor, watt dat denn woll för Geschenke geben mach. Dor heet dat denn:


Een twee dree Dag Sachen
Un wedder mohl is Wiehnachen.
Krieg ik denn dat Schipp mit Stuer?
Dat is woll to duer.
Or dat Pierd
Mit de Pierhoorsteerd
Or de Dampmaschin mit Fuer?
De is woll ok to duer.

Mien Süster krigt een Popp
Mit Slaapoogen in'n Kopp,
Dat snap ik güstern ob.

Watt schall mie denn woll an'n leevsten sien:
Dat Schipp, dat Pierd, de Dampmaschin?
In'n Grun'n enerlee,
an'n leevsten all dree!

Tja, de Freid un Överraschung, dat kümmt bie un Ölleren nich mehr so dör, dat hört eben in de Kinnertied. Un son Gaben? Een holten Pierd, een Schipp, een Dampmaschin or een Popp, dat dücht mie, sünd Saaken vun Eergüstern. De Dampmaschin mag woll noch angaan, wenn so'n Jung een lütt beeten Sinn för Technik hett, so mit Fuer püstern un so. Vun Daag hört jüst elektronische Speele, Computer, I-Pod usw. ob den Gabendisch. Ik frei mie mehr över de Lüchten in de Finster un an de Dannenbööm, in düsse düstere Tied. Singt dor nich een so scheun op Platt?

Wenn Du dat Lüchen in de Oogen von de Kinner süst,
Denn is Wienachten nich mehr wied!

Ik wünsch all de Frünnen vun de Röperkaat
een scheune Advents- un Wiehnachstied!

Richard Weigand